Zatęsknisz za tym malutkim ciałkiem, pachnącym Tobą …

Zatęsknisz za tymi stópkami, co całować chciałaś dzień cały …

Zatęsknisz za tym ufnym spojrzeniem, widzącym w Tobie swoją jedyną ostoję …

Zatęsknisz za poranną pobudką, nawet jeśli oznaczała ona tylko godzinę snu …

Zatęsknisz za tym, że w nocy wstawałaś, tylko po to, by zobaczyć jak spokojnie oddycha …

Zatęsknisz za skradzionym buziakiem, ale i za wrzaskiem i harmiderem …

Za rozlaną herbatą, chrupkami wtartymi w już szary dywan …

Za brudną szybką w salonie, w której nocą odbijały się ślady małych rączek …

Za grymaszeniem przy obiedzie i kolacją jedzoną godzinami …

Za rozdartym kolanem i tym, że mogłaś naklejać kolorowe plasterki. Wiesz, że byłaś wtedy cudotwórcą?

Zatęsknisz za tym, że co wieczór deptałaś porozrzucane klocki

Że gdy oni zasypiali, Ty zaczynałaś sprzątać …

Zatęsknisz za tym, że godzinami nosiłaś na rękach …

Że ubierałaś buty i wiązałaś sznurówki …

Naprawdę zatęsknisz …

Zatęsknisz za tym wszystkim już niebawem. Spójrz. Ile ma Twoje dziecko? Roczek? Dwa? A może 10? Nim sie obejrzysz, będzie mieć dwa razy tyle, a potem trzy i cztery … 

Nie będzie już pachnieć Tobą, nie da Ci swoich nóżek, nie obudzi Cię rankiem, bo wyjdzie, gdy Ty będziesz jeszcze spać. Da Ci pospać w nocy i nie zawoła, gdy będzie się bać. Schowa się pod poduszkę a na drzwiach swojego pokoju wywiesi tabliczkę „nie wchodzić”. A Ty? Zrobisz sobie w końcu tą ciepłą kawę i ją wypijesz. Będziesz mieć w końcu czysto i … cicho. Będzie tak cicho, że zatęsknisz …

Zatęsknisz i ukradkiem zapłaczesz …

 nowe-1-1345nowe-1-1346nowe-1-1347nowe-1-1344